BEELDEN
Bij de figuratieve beelden van Paul de Reus (Den Haag, 1963) staat de mens centraal. De mens in relatie tot een ander, de anderen of de wereld om hem heen.
Soms gaat het letterlijk om de naakte mens, van de babytijd tot de ouderdom, met al zijn emoties, liefde, erotiek, eenzaamheid, vergankelijkheid. Dromen, fantasie, symboliek en werkelijkheid wisselen elkaar af.
De maatschappelijke actualiteit die ons dagelijks via de media wordt aangeboden, wordt door De Reus op een lichtvoetige en vaak humoristische wijze met zijn beelden gebracht.
De Reus maakt aan de ene kant houten miniatuurbeelden die niet groter zijn dan enkele centimeters. Sommige lijken op poppen die uit de belevingswereld van kinderen komen. Aan de andere kant maakt hij enorm grote monumentale beelden die we ook regelmatig in de openbare ruimtes tegen komen.
De Reus confronteerde in het verleden de toeschouwers met de ‘incompleet mens’, delen van het menselijk lichaam bedekt door de echte kleding, vreemde en onverwachte houdingen en verhoudingen die vaak achter gesloten deuren plaatsvinden.
Eenvoudige (basale) menselijke interacties zoals een aanraking, kus, handgreep, omhelzing en seksualiteit, het aantrekken en afstoten, komen constant terug in zijn werk.
In een aantal installaties zien we het tegenovergestelde hiervan: eenzaamheid, mensen die zich van anderen (af)keren, distantiëren en een eigen weg volgen.
Behalve beelden maakt De Reus tekeningen, illustraties die regelmatig in de boekvorm worden uitgegeven. Zo heeft Paul de Reus in 2005 een boek getiteld “Opa” gemaakt waarin vanuit het perspectief van een kind het proces vanaf de geboorte tot de dood wordt geïllustreerd.